Door bondsmentor Niek van Schie


FOTO'S SPREKEN

Onder redactie van Peter van Tuijl

Niek heeft foto’s geselecteerd uit recent gegeven mentoraten in de Noordelijke afdelingen.

De complementaire kleuren springen je tegemoet in deze montage van Mirelle ten Voorde (FG Hoogeveen). Het beeld van een cactus herhaalt zich meerdere keren in een surrealistisch tableau. Geïnspireerd door het creatieve proces en kleurenpalet van fotograaf Daniel Gordon maakte Mirelle tijdens het mentoraat een reeks kleurrijke en gelaagde beelden. Deze gelaagdheid is ook letterlijk, omdat de foto uit meerdere foto’s over elkaar bestaat. Ze geeft een creatieve draai aan de werkelijkheid, die vooral een uitnodiging is voor de kijker om zelf de fantasie te gebruiken. Het beeld geeft zich niet direct prijs, zoals bij een letterlijke verwijzing naar de werkelijkheid. Foto’s worden vaak gezien als representatie van de werkelijkheid. Maar een beeld als deze foto is meer een ontdekkingstocht naar schoonheid en belangeloze verwondering.

In het kader van de mentoraatsopdracht werkte Annelies Neuteboom (GIAF, Gieten) aan een serie over de voorlichting aan jongeren over de holocaust. Uit de veelheid aan beelden kwamen we tot het samenstellen van tweeluiken die worden ondersteund door één woord. De twee foto’s met het woord ‘opgesloten’ vormen duidelijk één geheel. Het woord werkt sturend in de interpretatie van de beelden, die overigens ook op zichzelf kunnen staan vanuit een eigenzinnige compositie. Ze laten als documentairefotografie alleen kleine onderdelen zien van een groot en belangrijk verhaal. Het werken met woorden, of titels zo je wilt, maakt je ook als fotograaf bewuster van wat je wilt laten zien. En als kijker krijg je een startpunt voor je eigen beleving.

In een zoektocht naar licht in het donkere landschap schept Alberta Boerma (FG Hoogeveen) een sferisch beeld van stronken en grond. Een beeld waar je doorheen kunt dwalen op zoek naar licht. Of verkennen we hier juist de duisternis? Alberta werkte aan een serie over haar persoonlijke beleving van het landschap. Met de keuze voor donkere tonen en veel contrast komt een gevoel van verborgen beelden naar voren. Het grote zwarte vlak dat omlijst wordt door grillige takken en wortels geeft alle ruimte voor interpretatie. Als fotograferen schrijven met licht is, dan is duisternis het tableau.

In een zoektocht naar licht in het donkere landschap schept Alberta Boerma (FG Hoogeveen) een sferisch beeld van stronken en grond. Een beeld waar je doorheen kunt dwalen op zoek naar licht. Of verkennen we hier juist de duisternis? Alberta werkte aan een serie over haar persoonlijke beleving van het landschap. Met de keuze voor donkere tonen en veel contrast komt een gevoel van verborgen beelden naar voren. Het grote zwarte vlak dat omlijst wordt door grillige takken en wortels geeft alle ruimte voor interpretatie. Als fotograferen schrijven met licht is, dan is duisternis het tableau.

Ergens op de kale duinen staat een boom. Of beter: wat er nog over is van die boom. De foto van Keimpe Roedema (FC Objectief, Hurdegaryp) kan de kijker een onheilspellend gevoel geven over de natuur. In de fotobesprekingen tijdens het mentoraat kwamen al snel associaties met Zadkine’s stad zonder hart naar boven. Wij zagen een boom zonder hart. De foto is onderdeel van een serie geworden, waarin Keimpe in beeld bracht hoe wij met de natuur omgaan. Als titel gaf hij mee ‘Stikstofboom’, in lijn met de actualiteit in natuurbeheer. Door het werken met een laag perspectief, geringe scherptediepte en de keuze voor zwart-wit komt deze boodschap duidelijk over. Zolang je daarvoor open wilt staan. Want zo de kijker, zo zijn blik.

Ergens op de kale duinen staat een boom. Of beter: wat er nog over is van die boom. De foto van Keimpe Roedema (FC Objectief, Hurdegaryp) kan de kijker een onheilspellend gevoel geven over de natuur. In de fotobesprekingen tijdens het mentoraat kwamen al snel associaties met Zadkine’s stad zonder hart naar boven. Wij zagen een boom zonder hart. De foto is onderdeel van een serie geworden, waarin Keimpe in beeld bracht hoe wij met de natuur omgaan. Als titel gaf hij mee ‘Stikstofboom’, in lijn met de actualiteit in natuurbeheer. Door het werken met een laag perspectief, geringe scherptediepte en de keuze voor zwart-wit komt deze boodschap duidelijk over. Zolang je daarvoor open wilt staan. Want zo de kijker, zo zijn blik.