Initiatief


Jureren
voor clubs

De maandfoto in afdeling Transijssel


Sinds 2018 kunnen afdelingen de cursus ‘jureren voor clubs’ organiseren. Het leerdoel van de cursus, die overigens bol staat van praktische oefeningen, is om vaardiger te worden in het jureren van club- en regionale wedstrijden en het selecteren o.a. voor exposities en clubpresentaties. Bovendien wordt veel aandacht besteed aan het verwoorden van de resultaten van de jurering en de selectie. Na 4 cursusavonden moet je aan de bak om het geleerde in de praktijk te brengen en ervaring op te doen. Dat doe je om allerlei redenen liefst in een club in de regio. Onderlinge contacten tussen clubs in de afdeling zijn een must om dit goed van de grond te krijgen. De afdeling kan daarin het voortouw nemen. Een heel mooi en nieuw initiatief in deze is de maandfoto in de afdeling Transijssel.

Elke maand kunnen, ook persoonlijke (!), leden uit de afdeling 2 foto’s insturen, die op de afdelingssite worden gepubliceerd. De geanonimiseerde foto’s worden individueel beoordeeld door juryleden, die in 2018/2019 de cursus hebben gevolgd. Elk jurylid schrijft bij de foto’s met de hoogste waarderingen een korte inhoudelijke rapportage. De hoogst gewaardeerde maandfoto krijgt op de website een prominente plek met het volledige juryrapport. Ook andere hoog gewaardeerde foto’s worden gepubliceerd met een korte aanduiding van de jury. Redelijk makkelijk te organiseren, hoewel de webmaster – als coördinator – er wel een flink klusje bij heeft genomen.

De 12 maandfoto’s dingen mee naar de jaarfoto, waaraan een aardige prijs wordt verbonden. Een mooi initiatief, dat naar mijn idee zeker navolging verdient! Het vergroot ook nog eens de binding tussen clubs en afdeling. Bijgaand enkele foto’s uit de ‘maandfoto december 2019’ en daarbij een greep uit de jurycommentaren van Wim Geerts, Annet Herkert, Melanie van der Linden, Angel Pinxten, Cora Sens en Roely van Slochteren.


Peter van Tuijl

Theo Hoofwijk

Een vertederend straatbeeld van een oude man in krachtig zwart-wit. Het leven heeft hem getekend, te zien aan de groeven in zijn verweerde kop en dito handen. Het lijkt wel of de duiven de man kennen. De pootjes grijpen zich vast aan zijn handen, ook al is er geen voedsel te zien. Het komt over als een bijna bijbels tafereel. Scherp beeld op de voorgrond, de achtergrond vaag. Mooi lichtgebruik en een sterke compositie. Met name is het moment van interactie tussen de vogels en de man goed getroffen. De kijker mag getuige zijn van dit voor hem mooie moment. Het ruwe en het tedere vormen hier een mooi contrast.

Dit stilleven straalt rust uit door de compositie en kleuren. De hoek van de tafel die te zien is geeft een extra dieptedimensie, mooi dat deze geen andere kleur heeft dan een ton-sur-ton met de achtergrond. Gaat het hier om vergankelijkheid? Misschien niet, want als je goed kijkt zie je dat de kleuren van de tulpen nog te helder zijn om het uitgebloeide bloemen te laten zijn. In dat geval hangen ze zo slap omdat ze gewoonweg een tijd geen water hebben gekregen. Een foto die iets van nostalgie oproept waarbij de lichtvoering essentieel is. Een beeld ‘van alle eeuwen’, een stilleven met een uitgekiende compositie, spannend met weinig elementen, gewoon prachtig!

Agnes Rook

Charlotte Koloc

Deze zwart-wit foto van reizigers in een tram of metro geeft de individualisering van onze maatschappij weer. Iedereen in zijn eigen wereld. Samen maar toch alleen. Zelfs de vriend van de mens, de hond, zit solitair en staart voor zich uit. Het versterkende effect zit in de dieptewerking, het ritme van de stangen en het feit dat er geen gezichten te zien zijn. Bovendien is er goed gewerkt met de scherptediepte, waardoor er nog meer focus op de hond wordt gelegd. Precies op het juiste moment gemaakt door de fotograaf:

Henrike Reinders

Deze foto is bijna minimalistisch te noemen. Misschien dat er nog iets meer gespeeld had mogen worden met het contrast/zwart-wit omzetting om het geheel iets spannender te maken. Echter, het lijnenspel en de afwisseling met hetgeen is neergezet door de mens en daarnaast de invloed van de natuur maken het een interessante foto. Het is een landschap dat Nederland als waterland typeert. Het is een sfeervol en minimalistisch landschap van overstroomde uiterwaarden, waarbij de panorama-uitsnede de ruimtelijkheid versterkt.


Voor als je een kijkje wilt nemen: