Interview


Interview met
Gery ten Broek

In 2012 kocht Gery’s man een camera voor haar. Omdat ze niet op de automaat wilde fotograferen volgde ze een korte cursus. Daarna was het veel zelfstudie.

“Twee jaar lang heb ik alles gefotografeerd wat los en vast zat, totdat een fotograaf zei: ‘jij bent een echte mensenfotograaf, je moet portretten maken’. Hij gaf me zijn oude studiolampen en pas na driekwart jaar heb ik die uit de kast gehaald en ben op zolder gestart met portretfotografie (2014). Eerst met mijn kinderen en de buurkinderen. Ook heb ik van alles uitgeprobeerd, zoals bruiloften en cakesmash. Ik moest daar allemaal aan ruiken, maar mijn passie ligt bij één-op-één portretten. Verstilde portretten, de blik en emotie… die wil ik vastleggen.”

Doe je alles thuis of ook op locatie?

“De grootste slaapkamer is mijn studio. Ik heb heel veel geoefend met allerlei lichtvormers. Iedereen vond het licht in mijn foto’s erg mooi. Dat verbaasde me, omdat de lampen maar één stand hadden: aan of uit. Vervolgens heb ik nieuwe lampen gekocht voor meer mogelijkheden, en een daglichtlamp. Door mijn liefde voor het licht en de scherptediepte gaat mijn voorkeur uit naar de daglichtlamp. Van mij hoeft vaak maar één oog scherp te zijn.”

Aphrodite 2.0

Werk je achteraf nog veel bij?

“Ik gebruik Lightroom en Photoshop. Ik heb tutorials gevolgd en me zo alles aangeleerd. Ik bewerk niet veel, maar let wel op de tinten, schaduwen e.d. Ik houd vooral van pure portretten, niet te glad en niet alles wegshoppen. Iemand wees me op het Rembrandt-driehoekje in mijn foto’s. Dat was toevallig, ik had daar nog nooit van gehoord. Zo ook met tinten, ik gebruik vanzelf, zonder dat ik dat heb gelezen, vaak complementaire kleuren. Dat vind ik dan wel leuk.”

Cars – Sylvia

Eline

Heidi

Sensual

The Art of leaves, 2

The Art of levers, 4

Je hebt er dus gevoel voor!

“De eerste 2 jaar plaatste ik wel eens een foto met een vraag, en vaak kreeg ik dan wel 20 verschillende antwoorden. Dat deed me besluiten mijn eigen pad te volgen. Dat kostte wel tijd. Natuurlijk vind ik vervelende kritiek niet leuk en ben ik daar gevoelig voor, maar ik blijf mijn eigen pad volgen. Ik vind fotograferen heerlijk, ik kan me er helemaal in verliezen.”

Hoe kom je aan je modellen?

“Ik ga niet op pad, maar plaats wel oproepjes op Facebook. In het begin kwam er weinig respons, maar het is inmiddels gaan groeien. Mensen die ik fotografeer krijgen altijd een portret. Ik heb ook wat mentoraten gevolgd en daar werd ik o.a. geattendeerd op de kwetsbaarheid in mijn foto’s. Na een paar jaar realiseerde ik me dat kwetsbaarheid inderdaad mijn rode draad is. Dat had ik niet eerder gezien. Ik ben ook geïnteresseerd in multicultureel. Geïnspireerd door een schilderij ging ik foto’s maken van vrouwen met de vlag van hun geboorteland als hoofddoek. Een vrouw die goed is in knopen van hoofddoeken heeft me daarbij geholpen. Mijn serie ‘Het Boek’ gaat over lezende vrouwen van verschillende culturen.”

Is je fotografie in de jaren ook veranderd?

“Ik ben nu meer verhalend bezig dan esthetisch. Seriematig werken vind ik leuk, dat grijpt me wel. Ik bereid me graag voor op een fotosessie. Ik wil precies weten wat ik wil gaan doen en hoe. Ik stuur iedereen die erbij is weg. Ik wil één-op-één fotograferen, dan krijg ik die emotie en houd ik het contact. Ook in de mentoraten leer ik veel. Die mensen kijken anders, dan zie ik ook werk van anderen, daar geniet en leer ik net zoveel van. Ik wil blijven leren. Ik begin zo weer aan een mentoraat, lekker voor de winter. Om de 6 weken zit ik in een huiskamergroep met drie andere vrouwelijke fotografen. Heel inspirerend en vooral leerzaam.”

Marloes

Mea

Tess

Chantal

Coco en Sohnal

The Book – Kadija, Koran

The Book – Cynthia, Bijbel

Wat vind je belangrijk in je foto?

“Ik wil dat de foto puur is, ik houd er niet van als alles glad wordt getrokken. Je moet de poriën kunnen zien en andere oneffenheden die bij iemand horen. Een puistje dat over twee weken weg is haal ik wel weg. Ik heb wel eens discussie gehad over zichtbare afdrukken van een beha, een blauw plekje van een infuus e.d. Dat wil ik niet weghalen, hooguit een tikje minder sterk maken. Niemand is perfect, zoals de buitenwereld ons vaak wil laten geloven. Wat mij vooral raakt in een portret zijn de blik en emotie. De emotie kan ook in de pose te zien zijn. Het zijn beelden die je niet ziet als je in de spiegel kijkt.”

Fotografeer je alleen vrouwen?

“Ja, ik fotografeer het liefst vrouwen. Daar voel ik me snel vertrouwd mee.”

Heb je al iets in de planning?

“Ik werk aan twee verschillende projecten. Dat is nog een verrassing. Eén aan het afronden en de andere in de opstartfase.”

Zijn er fotografen die je inspireren?

“Ik heb niet één fotograaf op wie ik me richt, eigenlijk op geen andere fotograaf, maar ik word wel door veel fotografen geïnspireerd. Intussen heb ik een mooie verzameling fotoboeken. Naast fotografie is lezen een grote hobby van me.”


Anna Basemans

Notus Lieke

Notus Marloes