Amy

Jenneke

Lara

BMK predicaat


Susan Leurs en Jan Moes

Bijzonder: dit jaar kregen slechts twee fotografen het BMK-predicaat, beiden n.b. voor de 2e keer. Bovendien werden maar liefst 17 fotografen ‘kandidaat-BMK’. Juryleden waren de fotografen Katharina Pöhlmann, Corrie de Kruif, Anouk Gielen (tevens docent en medewerker van het Ned. Fotomuseum Rotterdam) en Jaap Bijsterbosch (tevens docent Fotoacademie). Alle foto’s staan op de bondssite, maar alleen de foto’s, wat bij beiden een m.i. te onvolledige indruk geeft. Hun projecten zijn namelijk een veelomvattend boek, met teksten en afwisseling in formaten en lay-out.

Wim Broekman

Hans

Susan Leurs - Pesten


De pedagoog Susan Leurs begon in 2016 met het project ‘pesten’, naar aanleiding van de dood van een leerling. Ze werkte er 2 jaar aan, het thema bleek veel groter dan gedacht. Ze raadpleegde dan ook veel ervaringsdeskundigen, coaches enz. Het mondde uit in een boek, en een expositie in het Centre Céramique (Maastricht, dec. ‘18 – febr. ‘19), o.a. begeleid door een symposium, workshops en een ‘sta-sterk-training’ voor scholen. Een 10-tal nieuwe ‘modellen’ bood zich daar aan, het project gaat door.

Het boek omvat ruim 100 typologische portretten (analoog met Hasselblad opgenomen, frontaal met studioflitslicht) van pesters en gepesten, plus enkele geënsceneerde illustratieve verhalende foto’s. Verder van een aantal een uitgebreide persoonlijke tekst, verhalen die heel heftig zijn. Ca. 50 opnamen tonen mensen uit de eigen omgeving, van tieners t/m volwassenen, en na oproepen op Facebook kwam Susan tot 100.

Daan

Karin

Mandy

Regina

Renate

Gloria

Diana (47)

Het gebeurde op de basisschool. Onderweg naar en van school kwam ik vrijwel dagelijks een grote oudere jongen tegen. Hij achtervolgde me, schold en lachte me uit. Ik voelde me klein en machteloos, was doodsbang voor hem. Als ik hem zag, probeerde ik me te verstoppen. Eén dag staat me nog heel goed bij. Ik dacht dat ik veilig was, want ik had me verscholen achter een auto, zodat hij me niet kon zien. Maar opeens stond hij achter me. Hij torende boven mij uit, lachte hard en hatelijk, en had een kille, triomfantelijke blik in zijn ogen. Ik zat daar, versteend van angst.

Het duurde een jaar eer ik mijn ouders durfde te zeggen wat er aan de hand was. Achteraf lijkt het gek dat ik het niet eerder aan iemand heb verteld. Maar ik schaamde me en was te bang. Toen mijn ouders het wisten, is een van hen achter me aangelopen naar school en heeft de jongen aangesproken. Vanaf dat moment hield het pesten meteen op. Jarenlange angst en het was voorbij. We kwamen elkaar nog wel eens tegen en dan keek hij naar me en het was voorbij. Hij heeft me nooit meer achtervolgd of uitgescholden.

Zijn pesten heeft mij gemaakt tot een onzeker, bang en teruggetrokken persoon. Ik wilde onzichtbaar zijn. Als volwassene dacht ik nauwelijks nog aan die periode. Maar toen ik – door andere omstandigheden – een burn-out kreeg, kwamen die herinneringen terug. Toen realiseerde ik me dat die periode van bang naar school lopen een behoorlijke angst en onzekerheid in mij had gezaaid, waar ik nog steeds last van had. Die bewustwording en burn-out waren een keerpunt. Vanaf dat moment ben ik eraan gaan werken om mijn leven een positieve wending te geven. Geen angst, maar vertrouwen.

Nu ben ik trots op mezelf. Ik ben een krachtige, onafhankelijke vrouw, dankbaar voor de levenservaring die ik heb opgedaan, ook door deze jongen. En ik vind het fijn om nu anderen te helpen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt. Die jongen heb ik vergeven. Hij was een kind. Waarschijnlijk onzeker, waardoor het voor hem fijn was om ook een keer macht te voelen. Voor mij behoort dit alles nu tot het verleden.

Jan Moes – Lytse Jonge


Deel 1 Bernetiid (zijn kindertijd op het Friese platteland) leverde Jan Moes in 2018 zijn eerste BMK predicaat, deel 2 Lytse Jonge (kleine jongen) dit jaar zijn tweede. Hij liet zich inspireren door het gelijknamige gedicht van de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga. Een verhaal over dromen, verbeelding en het verlangen naar zijn jeugd, het dorp waar hij is opgegroeid en het prachtige Friese landschap. Ook hier gaat het vooral om het boek als geheel, van A tot Z zelf ontworpen, gefotografeerd, geprint en samengesteld, alleen het bindwerk is uitbesteed aan Wytze Fopma. “Ik wilde dat de sfeer en het verhaal dat de foto’s oproepen waren terug te zien en ook te voelen in een fysiek boek. Het boek moet het verhaal uitademen. Zo kwam voor mij een droom uit. En zo is de cirkel rond.”

Voor zijn boeken: www.janmoes.nl